Non Current liabilities หรือ หนี้สินไม่หมุนเวียน เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า หนี้สินระยะยาว คือ รายการหนี้สินที่บริษัทต้องจ่ายให้กับเจ้าหนี้ซึ่งมีกำหนดจ่ายหลัง 12 เดือน
หนี้สิน(Liabilities)ของบริษัทสามารถแบ่งออกได้เป็นหลักๆ 2 อย่างคือ
- หนี้สินหมุนเวียน (Current liabilities) ที่ต้องชำระภายใน 12 เดือน
- หนี้สินไม่หมุนเวียน (Non Current liabilities) ชำระเกิน 12 เดือนได้
หนี้สินไม่หมุนเวียนมีอะไรบ้าง
- เงินกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงิน เช่น กู้ยืมมาเพื่อสร้างโรงงาน ซื้อเครื่องจักร โดยปกติมีระยะเวลาการชำระหนี้มากกว่า 1 ปีขึ้นไป
- หุ้นกู้และพันธบัตร เป็นการกู้ยืมระยะยาวเช่นเดียวกับการกู้จากสถาบันการเงิน แต่เจ้าหนี้คือนักลงทุนหรือประชาชนทั่วไป ซึ่งส่วนใหญ่มีระยะเวลาในการชำระหนี้สั้นกว่าการกู้ยืมจากธนาคาร
- ตั๋วเงินจ่ายระยะยาว หรือตั๋วที่สัญญาว่าจะใช้เงินคืนในอนาคต ซึ่งมีลักษณะเช่นเดียวกับหุ้นกู้ มีสัญญาการจ่ายเงินต้นพร้อมดอกเบี้ย แต่ดำเนินการได้ง่ายกว่าหุ้นกู้ เพราะไม่ต้องนำไปขายในตลาดหลักทรัพย์
- หนี้จำนอง เป็นการใช้ทรัพย์สินของบริษัทเข้าจำนองกับสถาบันการเงิน เพื่อให้ได้เงินทุนมาใช้ในกิจการ
เราจะเห็นว่าหนี้ดังกล่าวเป็นหนี้ที่นอกเหนือจากการดำเนินงานตามปกติของกิจการ แต่หลายๆ ครั้งก็จำเป็น เพราะต้องลงทุนซื้อที่ดิน อาคารหรือเครื่องจักรก่อนเพราะเงินไม่พอจึงต้องกู้ยืมคนอื่นมา
นอกจากนั้นอาจเป็นไปได้ด้วยว่าต้นทุนในการกู้ยืมจากบางแหล่งข้างต้น อาจจะมีต้นทุนที่ต่ำกว่า หรือสามารถนำมาใช้หักภาษีได้ หรือนำมาสร้างเครดิตกับกิจการได้
เมื่อเราพิจารณาประเภทของหนี้สินต่างๆ จึงต้องแยกประเภทหนี้สินและลงบัญชีในงบดุลให้ถูกต้อง เพราะเป็นเรื่องสำคัญมากของกิจการ เนื่องจากหนี้สินเป็นตัวแปรสำคัญในการวิเคราะห์ฐานะทางการเงินและสภาพคล่องของกิจการ
หากหนี้สินมากกว่าส่วนของเจ้าของมากๆ ย่อมแปลว่าบริษัทอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อหนี้สินหมุนเวียนมากกว่าสินทรัพย์หมุนเวียนจะแปลว่าบริษัทกำลังขาดสภาพคล่อง และอาจส่งผลให้บริษัทล้มละลายได้
